Zespół Szkół w Krośnicach

Agresja jest komunikatem ze strony dziecka w kierunku dorosłego…

…w ten sposób dziecko informuje nas, że ma problemy, z którymi sobie nie radzi.

Jak zatem pomóc dziecku? W takich sytuacjach warto się przyjrzeć

własnym relacjom z dziećmi.

Drogi Rodzicu- zadaj sobie następujące pytania:

- Ile czasu poświęcam dziecku?

- Czy słucham, co mówi do mnie dziecko?

- Jak często bawię/bawiłem się z moim dzieckiem?

- Jak często czytam/czytałem mu książki na dobranoc?

- W jaki sposób zwracam się do mojego dziecka, jakich słów używam?

- Czy są to słowa, które ranią: odejdź, zamknij się, przestań, nie mam czasu, ty nigdy..., ty zawsze...

- Czy są to słowa, które pomagają: cieszę się że jesteś, kocham cię, słucham cię, jestem z Tobą, dziękuję, proszę, przepraszam...

Teraz pewnie zapytasz: Czy to ma jakieś znaczenie?

Ma- i to ogromne, gdyż słowa, które są cały czas powtarzane, determinują całe dorosłe życie człowieka…Dziecko wierzy w to, co mówi do niego rodzic, lub inna, ważna dla niego osoba. Dziecko, któremu poświęca się zbyt mało czasu jest zwykle mało tolerancyjne, niewrażliwe na krzywdę innych, bywa bezwzględne w egzekwowaniu tego, co jego zdaniem mu się należy. Dziecko dla którego masz czas, ma większe poczucie bezpieczeństwa, poradzi sobie więc w różnych warunkach i będzie umiało dokonywać mądrych wyborów.

Rodzicu- musisz wiedzieć, że dziecko poprzez agresywne zachowanie chce zwrócić na siebie uwagę- często dzieje się tak dlatego, że bywa niepewne, niedowartościowane przez dorosłych. Poza tym poprzez popychanie, bicie słabszych czy agresję słowną, można zaistnieć wśród kolegów
i zbudować swoją pozycję w grupie/klasie.

Budujmy więc pozytywny obraz dziecka- czy jesteśmy w stanie to zrobić mimo zmęczenia, zapracowania, często bezradności? Tak! W jaki sposób?

  • Mówić dziecku jak bardzo jest dla nas ważne,
  • Wysłuchać tego co ma nam do powiedzenia,
  • Wspólnie przeżywać jego radości i niepowodzenia,
  • Nie lekceważyć problemów dziecka – nawet gdy wydają nam się błahe,
  • Dawać mu wsparcie- zawsze.

Pamiętajmy- dzieci, które czują się bezpiecznie w domowym zaciszu, mają dobre relacje
z rodzicami są mniej agresywne i lepiej radzą sobie z emocjami. Gdy otacza się je zrozumieniem
i uwagą, mają mniej powodów do agresji czy wrogości- uciekają się do niej wtedy, gdy się boją, czują osamotnione lub mają silną potrzebę akceptacji czy przynależności. Jeżeli dzieci przyjmą przemoc jako metodę rozwiązywania problemów, a ze strony dorosłych spotka się to
z pobłażliwością lub akceptacją, poziom agresji wobec innych będzie wzrastał. Starajmy się wiec nauczyć dzieci i młodzież, aby zachowania skierowane do innych ludzi nie przekraczały określonych granic. Tak, to trudne – ale możliwe!